FOKSUK
SLIDESHOW
WEER
CHESS
VIDEO



zaterdag 27 februari 2016

Joey Dyser - 100 years (week 9 - 1975)

Joey Dyser (pseudoniem van Josje Duister-van Stelten) werd geboren in 1944. Vanaf de jaren ‘60 trad ze als (protest)zangeres wel eens op in jeugdsociëteiten of bij demonstraties. Maar in 1973 was ze voornamelijk huisvrouw die er wat journalistiek werk bij deed. In hetzelfde huis als het echtpaar Duister woonde Duco de Rijk. Hij was gitarist geweest van Zen, en had in de kelder een opnamestudiootje geïnstalleerd. Om deze uit te proberen vroeg hij Josje om een nummer te zingen. Bij gebrek aan eigen liedjes schreef ze de avond ervoor snel een liedje: “100 years’‘. Ongeveer een jaar later werd de opname bij de Duisters thuis op een feestje gedraaid. Eén van de aanwezigen kende een producer van platenmaatschappij Delta die vervolgens langskwam en om het bandje vroeg. Een maand later, eind 1974, werd het nummer opgenomen in de Dureco-studio in Weesp. De productie was in handen van Dick Bakker. Die zag eerst niets in het eenvoudige liedje. Tot hij op het idee kwam om het “klein” te laten beginnen, het met een groot orkest op te bouwen, om vervolgens weer “klein” te eindigen. Als voorbeeld nam hij “Et maintenant” van Gilbert Bécaud. Josje Duister werd Joey Dyser, tekende een standaardcontract, en ging over tot de orde van de dag. In eerste instantie flopte de single. Totdat het liedje een keer op de televisie was geweest. “100 years” stond 13 weken in de Nederlandse Top 40 waarvan 3 op de eerste plaats. Uiteindelijk was de single goed voor een gouden plaat. Josje, niet bekend met dat fenomeen, zei tegen haar platenmaatschappij dat ze liever een zilveren kettinkje wilde hebben. Dat kreeg ze. Ook in Belgie kwam de single op 1 terecht. In Duitsland kwam het nummer in de originele versie uit , maar ook in een Duitse hertaling als “Was ist denn bloss gescheh’n”. Joey Dyser maakte nog een elpee en er kwamen nog een paar singles uit. Allen zonder succes. En zo werd “100 years” een echt “one hit wonder”.


Squaller - Bla bla bla

Squallor was een satirische muziekgroep uit Milaan die in 1969 werd opgericht als Gli Squallor (de somberheid, in 1974 verdween het voorvoegsel uit de bandnaam). Hij bestond uit een viertal succesvolle liedjesschrijvers en producers. Opvallend was het feit dat de groep startte als een grap met de bedoeling artiesten (en de muziekindustrie) belachelijk te maken. Zelf had het gezelschap geen ambities in die richting. Ook sex en politieke incorrectheid waren vaak terugkerende themas in het werk van Squallor. De groep deed nooit optredens, en zocht nimmer de publiciteit om nieuwe platen te promoten. Desondanks trok hij veel aandacht en bereikte uiteindelijk zelfs een cultstatus in Italie. De eerste single werd uitgebracht in 1971. “Bla, bla, bla” was afkomstig van de tweede elpee “Palle” uit 1974. Het was een parodie op sentimentele Franse liedjes. In Belgie werd een Vlaamstalige versie van het nummer uitgebracht door Ann Christy. Deze klonk echter precies als het oorspronkelijke doelwit van de spot. De versie van Squallor bereikte in de Nederlandse Top 40 de 32e plaats en stond slechts drie weken genoteerd. Het was de enige plaat van de band die buiten het thuisland enige bekendheid kreeg. In 1994 hield de groep op met bestaan.

0 reacties :

Een reactie plaatsen